Hij wilde niet maar hij moest

Ze waren net volwassen toen ze elkaar leerden kennen. Stralend verliefd konden ze de wereld aan. Die verliefdheid werd liefde en dus beloofden ze elkaar trouw toen ze 5 jaar samen waren. Tot later, wanneer ze oud en grijs waren. Helaas kwam later eerder en was ie nu alleen.

Alleen met zijn babymeisje

Amper 30 jaar en geen vrouw meer. Wel een kind, een baby nog maar. Hij voelde pijn. Iedere dag. Een pijn die onbeschrijflijk was. Een pijn die hem verlamde en zorgde dat zijn plezier in het leven verdwenen was. Hoe was het mogelijk dat in één klap alles anders was? Waarom moest hij door zonder haar, zijn grote liefde? Hoe kon hij ooit weer lachen en blij zijn? Hij wilde niet lachen en blij zijn maar hij moest vanwege zijn kleine babymeisje.

Hij wilde niet

Als hij naar haar keek deed het pijn. Ze leek zoveel op haar. Dezelfde mooie blauwe ogen en lange wimpers. Dat mooie rode haar. Iedere keer werd hij zo geconfronteerd met het verlies. Het liefst zou hij schreeuwen en gillen. Hij wilde het niet. Niet alleen, niet zonder haar. Hij kon het niet. Toch ging hij door, hij moest.

Verandering

En na een aantal maanden veranderde er iets. De pijn die hij voelde werd iets minder scherp. Als hij naar zijn kleine meisje keek, voelde hij naast de pijn ineens ook dankbaarheid en trots. Hoe mooi was zij? Net haar moeder.  Hij voelde weer een beetje blijdschap in zijn hart. Blij omdat dat kleine meisje zo op haar mama leek. Blij dat hij haar daardoor niet helemaal kwijt was geraakt. Die grote blauwe ogen die begonnen te stralen als ze hem, haar papa zag. Onvoorwaardelijke liefde.

Dankbaar

Hij moest door. Hij ging door. De pijn was niet weg maar de angel wel eruit. Hij kon weer iets anders voelen dan alleen die grote leegte en die pijn. Dankbaarheid. Dankbaar dat hij zo’n mooie liefde had mogen ervaren. Dankbaar voor de herinneringen die hij met haar had mogen maken. Maar vooral dankbaar voor hun kleine meisje. 

Het verdriet was er nog iedere dag maar hij wist ook dat ze ooit weer samen zouden zijn. Tot die tijd ging hij door. Voor haar, voor hem en voor hun kleine meisje!

©Als woorden tekort schieten / Als woorden tekort schieten